امام صادق عليه السلام فرمود : اسقف به ايشان گفت : فردا اگر فرزندان و خانوادهء خودش را آورد پس از مباهلهء با وى بر حذر باشيد ولى اگر با اصحابش آمدند پس چيزى نيست ! فردا كه شد ديدند رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دست على را گرفته و حسن و حسين جلوى آنها و فاطمه پشت سر ايشان است و رسول خدا - صلوات عليهم - تشريف آورد و روى زانو نشست ! اسقف گفت : به خدا سوگند كه محمّد چنان به زانو نشست كه انبياء براى مباهله زانو مىزنند ، و در نهايت خضوع و خشوع در پيشگاه خدا به خاك افتاد ! رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اگر نصارا با من به نفرين عمل مىكردند ، ريشهء همه نصارا را در دنيا قطع كرده بودم ! روز مباهله روز بيست و چهارم ذيحجّه بود ، شايسته است كه يك انسان مسلمان غسل كند در آن روز و دو ركعت نماز بخواند پس از حمد و سوره و گفتن سبحان اللَّه بنشيند تشهد و سلام دهد و هفتاد مرتبه استغفار نمايد سپس به پا خيزد و دستها را بالا ببرد و چشم به سمت آسمان ، بگويد : سپاس خدايى را كه ما را به اين راه هدايت كرد ، اگر خدا ما را هدايت نكرده بود ما خود راه را نمىيافتيم ، سپاس خداى پروردگار جهانيان را كه تنها و بى شريك است . سپاس‌خداوندى راكه‌تمام آن‌چه‌در آسمانها و زمين است ملك اوست . سپاس خدايى را كه نادانسته‌هاى مرا به من شناساند و اگر نشناخته بودم از هلاك شدگان مىبودم ، زيرا كه خداوندا تو خود گفتى : اى پيامبر ! « بگو : من از شما اجر و مزد رسالت جز محبت و